KANAMALI BIR RUH ICIN ACIL BAYAT KAN ARANIYOR!..

KANAMALI BIR RUH ICIN ACIL BAYAT KAN ARANIYOR!..
 
Kotu bir oyun bu... beni hep cikmazlara surukluyorsun... ruhumdan uzak tut hinzir oyunlarini... hicbir sey gercek degil... hicbir sey olmasi gerektigi gibi, hicbir sey olmasi gerektigi yerde degil... ben de, sen de... biliyorsun bunu... o tepenin uzerinde oturuyor ve kaygisiz dusler kuruyorum, yasam, yasam yalnizca kaygisiz duslerimi solduran realizm taraftari diski parcacigi... onlar sihri goremiyorlar ve bu yuzden gordukleri olur olmaz absurdlukleri sihir saniyorlar... oylesine korler, oylesine somutlar ve oylesine gercekler ki, midemi bulandiriyorlar...
 
White lion dinliyorum... ve bu tiniyla bulundugun boyuta gelip seninle sonsuza(?) dek dans etmek istiyorum...
 
Bir tek ben degilim... bir tek sen degilsin... bir tek biz degiliz gormekten, duymaktan ve bilmekten yakinan, Tanri' ya, yanitsiz birakacagini bile bile sorularla dolu kanli mektuplar yollayan... bu odada, bir basima acidan parcalanirken ruhum, kaygisiz gibi gorunmekten mazosistce zevk aliyorum... o odada, bir basina, aci cekiyorsun... sen de... neden gozlerini kaciriyorsun durmaksizin... ruhuna yapisan siziyi gormelerine izin ver... oldukca fazlayiz... bu kentte, gece yarilari, isIklari acik, yuzlerce tedirgin ruh sanci cekiyor... coklugumuz, yalnizca ruhlarimizin kanamasini artiriyor hepsi bu...
 
<******> Zihnime yansiyan kurgulari sayikliyorum... o, kurgularimin uzaginda oylece gulumsuyor son fotograflarinda... "kucuk cocuk aglama, uyursun ve uyandiginda hepsi gecer"... soluk duslerin arasindan gunduze uyaniyorum, tanidik gulumseyisler uzerime uzerime geliyor, sirf oyle olmasi gerektigi icin ya da toplum bana bunu dikte ettigi icin, konusuyor, gulumsuyor, yasiyor ve oluyorum...
 
Bu oyunun disina hapsedilmis bir izleyiciyim, iceri giremiyorum, disari da cikamiyorum... iki boyut arasi sIkisip kaldim... hayat, olum... baska seyler bulmalisin artik Tanri(m)... bu kavramlar oldukca kliselesti... dengemi yitirdim... bu absurd kurguda yer almak oldukca canimi yakiyor, silik dusler biriktiriyorum, isimsiz, uyduruk adreslere postaliyorum duslerimi... cevapsiz... sorular biriktiriyorum ayyas gecelerime... uykular biriktiriyorum huzurlu gunlerime... uykusuzum, ayigim, bedenim saglikli, ruhum verem... kucuk mutluluklar biriktiriyorum, ileride benim de buyuk bir mutlulugum olmasi icin... geri donmek... artik... beklemiyorum... sadece yuruyorum o los sokagin neonlari arasinda bir siluete donusene dek... sen, uyuyakaliyorsun hep hikayemin son paragrafinda... ben ruhuma bayat kanlar biriktiriyorum... sonuk dusler, kuskular, ozlemler, erdemler, erdemsizlikler, hezeyanlar, kabuslar, kirik umitler, tinilar, cesetler biriktiriyorum... yuzume anlamsizca bakinan gozler biriktiriyorum, ruhumu acitan tumceler biriktiriyorum... uykusuzum... uykusuz ve eksigim bu kentte... gulumseyen yuzunun tezatinda, kotucul kahkahalar savuruyor yasam... Kanamali bir ruh icin! EVET! Tam da simdi... KANAMALI BIR RUH ICIN ACIL BAYAT KAN ARANIYOR!..
 
Sitmali tumcelere gereksinim duymadan soyleyecegim; HAYAT! YARISMAK DEGIL, YALNIZCA KAZANMAK ONEMLIDIR! Bu absurd oyunda, biteviye kaybedecegimizin bilincinde soluksuz ilerliyoruz... bilinc NEREDE? Ruhunuz nerenizde takili kaldi?! Yasam nerede, bu mekanik oluler cehenneminde? Ne zamandir uykudasiniz? Cocuklugunuza ozlem duyuyorsunuz, finans bultenlerinde ruhunuzun son parcasini da yitirirken... gokyuzu nerede?! Martilari ne zamandir gormuyorsunuz?... iyisi mi devam edin oylece... bizler, nasilsa silinip gidecegiz... <******>
 
yazar??

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz!

« Önceki :: Sonraki »

Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır

Yorum yaz!