Kirildim ask'a ama onun haberi yok
Kirildim ask'a ama onun haberi yok
Biliyorum, konusacak bir seyimiz kalmadi, paylasacak hicbir seyimiz yok ortada. Yine de yuregimden, gucumun yettigi yere kadar sana sesleniyorum, seninle konusuyorum. Bugun sana olan kirginligimi rafa kaldirdim, sevgimi aldim avuclarimin arasina, ona siginiyorum. Cumlelerimi kisalttim, kelimelerim buruk, guluslerim istenmeyen evlat dudaklarimda. Bir ihtimal gelisine sigindigimi farkettiysem de, engel olmadim gurursuz ama umutlu ve sabirli hasretine. Anlik hayaller anlik mutluluklara gebe kaliyor..bugun gonlumu hos tutmak istiyorum...imkansiz olan her ruyaya inanasim geliyor. Bir cocuk gibi, isteklerimi bastiramiyorum. Calmayan telefonuma elim gidiyor, sana hala bende oldugunu israrla yazmaya calisiyorum. Bende olan seni hic kirmadim, degistirmedim ve hep korudum desem de, sendeki benin nasil oldugunu, gulup gulmedigini, anlamsiz bir sikintiyla merak ediyorum. Icimdeki guzelligine inanip inanmamani artik umursamiyorum..!
Bulutlar yagmurunu toprakla opusturebilseydi bugun, bana o verdigin ama tutmadigin sozunu sahiplenerek, dans edebilirdim islakligima aldirmadan. Ki aslinda islanan sadece yuregim olurdu, bedenim degil...Usuyorum, bu usume yalnizligimdan geliyor ve sariyor her tarafimi. Tutunabilecegim hicbir guzellik yok, hatirlamaktan usanmayacagim anilarim disinda. Isinabilmek icin onlara sariliyorum. Anlamsiz ve cevapsiz sorular hinzirca siritiyor, ben gormemeye calisiyorum.
Dusler uzak gibi gorunuyordu ama yakindi. Belki de gormeyi istemek gerekiyordu. Gozlerini ac desem kapatacaksin ama kapatma gozlerini..! Biliyorum levrekler derinlerde ve dalgali denizlerde yasar. Levrekler uzak bir dus gibi zor yakalanir. Ama sen becerirsin dusleri yakalamayi, derinlere dalmayi, uzaklara kavusmayi..Sahi, becerebilir misin..? <******>
Kendime bir demet papatya aldim ama bakmadim falima. Gozlerimi gelislere verdim, gozlerimdeki huzun bile seni ozlemis, kafayi bulunca itiraf etti sonunda. Dusuncelerim gururlu, hayallerim ve sevdam degil. Gelseydin; kendimi unutup sana akacaktim, susturacaktim icindeki isyani, kavgalarin ortasinda bir gunes gibi dogup isitacaktim yuregini, sevincten aglayacaktim bu defa, mutluyken hemen sarhos olusum gibi, dokunacaktim, kusacaktim birikmisligimi, hasretimi ama gelmedin, gelmezdin, gelmeye hic de niyetin yoktu aslinda. Kendimi kandirdigimi anladigimda, agliyordum...
Eskiden kimi sarkilarin ne kadar anlamli oldugunu dusunurken, simdi ayriligin ardindan calinan her sarki umutsuzlugumu ve sevgimi anlatiyormus gibi geliyor. Sevdigim ne cok sarki varmis, bunu senin gidisin gosterdi bana. Her sarkida sen varsin, her yerde, her gordugum insanda, denizde, gecede, uykumda...Nasil beceriyorsun her yerde olabilmeyi. Bu bir marifetse eger, niye benim yanimda degilsin ki...?
Goz yaslarim asilligini yitiriyor ve yenik dusuyorum sevdana. Gittin..belki de hic gelmemistin, ben geldigini sandim. Ayak uyduramadim yorgunluguna. Dudaklarina, duslerindeki opusu konduramadim. Kimi zaman bir cocuk oldum guluslerinde simaran, kimi zaman bir kadin dokunuslarinda kendini bulan. Ama en cok da imkansizin oldum, hircinligin, yirmi yasin, gecikmisligin...Her gelisimde bir kez daha gonderdigin oldum. Inanamadigin, yenemedigin, uzerinden atlayamadigin korkularin oldum. Agladigin, bagirdigin ya da sustugun isyanin oldum. Ask pazarinda harcadigin mevsimler oldum, sessizce bosalan gozyaslarin,birikmisligin oldum. Son ses dinledigin bir sarkinin nakarati oldum, dilinin ucuna gelip de soyleyemedigin kelimeler, ister istemez yasadigin talihsizlikler oldum. Yuregindeki kadin ben olmak isterken, yuregine siginan ve tozlanacak olan bir ani oldum. Hak etmediklerin, artik yeter dediklerin ve herseyin olmak isterken belki de hicbir seyin oldum. Soylesene, ben gercekte senin neyin oldum...? Sesin hep uzaklari cagiriyordu, ben ustume alindim, sana geldim. Bilseydim, bana ait olmayan bir seslenisi sahiplenir miydim..? Simdi bir mevsimlik ask kaldi avuclarimda. Sadece bir mevsim yasanan ama bir omur gibi gelen ask...Kalbime henuz soylemedim gittigini. Ogrenirse onun da aci cekmesinden korkuyorum. Seni hala benimle biliyor ve seviyor ama ben kalbime ilk defa yalan soyluyorum. <******>
Gittin...sevdamin oksuzlugune alisabilirim belki ama sesinin uzak yollarin sonunda olmasi acitiyor icimi. Suskunlugun en buyuk silahindi, suskunlugunla vurdun beni. Ben aliskinim kendi yaralarimi kendim sarmaya. Asil aci olan ve kanatan unutulmak aslinda. Soylesene, unutulmak kime yakisiyor..? Unutan sen olsan da, sana bile yakismiyor..Merak etme, ustune giydirmedim bu duyguyu, unutulmayan olmak sende daha guzel duruyor. Goruyorsun iste, aska ve sana ihanet etmiyorum ben, ki kirginligim aska.Sen ustune alindin...Bir sonbahar’da, gunes hala daha isitirken bedenimi seni cikartti karsima. Sen “bitti” dediginde yagmur yagiyordu, askin cani sikildi, seni aldi...
yazar??
Konu: Ey Can...
Ben Yaşamaya Kırıldım, Küstüm Ama Onun Umrunda Bile Değil, Dana İnat Edercesine Umarsızca Bir Bir Akıyor Hayatımdan...
Biz Onlara Küstük Ama Yonlar Çok Alçak Kah Kah Gülüyorlar Acımıza Yada Biz Çok Körüz Hala Anlayamıyoruz Küslük Boşa...
Anlamlı Ve Hüznüme Hüzün Katan Bir Yazıydı Tebrikler.
Bağlantı »